6500 kilometer fietsen met een peuter
Bestel

Romany

Alweer 20 jaar geleden kreeg ik een vreemd gevoel onder in mijn rug en binnen twee weken wilde ook mijn rechterbeen niet echt meer meewerken. Ik stond volop in het studentenleven, was begin 20 jaar en net weer aan een leuke vervolgstudie begonnen en ook al had mijn vader Multiple Sclerose, het idee dat dit ook mij zou kunnen overkomen kwam echt niet bij me op!

Ik zat al direct in de medische mallemolen en al vrij snel werd me verteld dat ik ‘waarschijnlijk’ ook MS heb. Maar je moest toch meerdere terugvallen krijgen voordat ze dit definitief uit wilden spreken. Mijn leven stond even behoorlijk op z’n kop en opnieuw aan mijn studie beginnen was het laatste waar ik aan dacht. Het studentenleven kende ik nu wel, ik wilde ook graag nog werken zolang het kon. Ik ben uiteindelijk op een marketing afdeling van een groot bedrijf terecht gekomen en heb daar een aantal jaren met veel plezier gewerkt.

Ook voor mij kwam er een tijd dat ik mijn werkende leven niet meer met de rest van mijn leven kon combineren. Eerst ga je nog om de dag werken, maak je je dagen korter, maar iedere keer weer kom je uitgeteld thuis. Te moe voor boodschappen of koken, direct je bed in en er de volgende dag niet voor 11.00 uur uitkomen. Geen fut om naar een feestje of verjaardag te gaan en bijna geen tijd voor vrienden. Uiteindelijk kies je dan toch voor jezelf en stop je met werken.

Nu zijn we 20 jaar verder, ik ben 42 jaar en sta met twee benen volop in het leven! Die goede vriend van tijdens mijn studie is al 16 jaar mijn partner. Ik heb twee geweldige kinderen van 12 en 9 jaar en voel mij geestelijk veel sterker en stabieler dan 20 jaar geleden. Lichamelijk heb ik behoorlijk wat ingeleverd. De rechterkant van mijn lichaam (dus arm en been) werkt niet meer. In eerste instantie maakte ik alleen buitenshuis gebruik van een scootmobiel en kon ik binnen strompelend nog overal komen. Maar sinds ik begin dit jaar een paar keer verkeerd was gevallen (vallen deed ik de hele dag, dat was niets vreemds voor mij) en twee keer mijn been brak en één keer een enkel uit de kom had, leek het me toch verstandiger om ook in huis maar een rolstoel te gebruiken.

Wat doe ik nu:  begin dit jaar heb ik een webwinkel (www.verfenbehanghal.nl) opgezet, wat echt geweldige reacties geeft en ook een fantastisch resultaat oplevert (ook niet onbelangrijk natuurlijk). Ik probeer nog steeds zoveel mogelijk te doen en ook al kan ik niet meer buiten de deur werken, op deze manier lukt het me ook! Het voordeel is natuurlijk ook dat ik zelf mijn tijd in kan delen en tijd voor de kinderen heb wanneer ze uit school komen. Wij hebben een aantal jaar geleden onze grote passie reizen weer opgepakt. Iedere schoolvakantie zijn we op reis, ik koop tickets en we vertrekken naar Azië, Afrika of Amerika en ter plekke zien we wel wat doen of waar we naar toe gaan. We zien het als een wereldreis met onderbrekingen en wat we nu doen kan niemand ons meer afnemen!

Je snapt misschien wel dat ik, met o.a. de reizen in mijn achterhoofd, deze fietstocht een geweldig initiatief vind. Ik hoop dat het een geweldig succes wordt en vind het fantastisch dat er mensen zijn die dit willen doen voor een ander. Heel veel succes!

Copyright © 2014 Droomdoener