6500 kilometer fietsen met een peuter
Bestel

Bezoek aan het UMCG

Op woensdag 27 januari 2010 brachten Pieter-Bas en ik, samen met Valérie van der Pol van Stichting MS-Anders, een bezoek aan dr. Daniel Chesik in het UMCG.

In het echt is Daniel net zo bescheiden en heeft hij hetzelfde gevoel voor humor als ik uit ons e-mailcontact al vermoedde. We ontmoeten Daniel in de hal nabij de hoofdingang van het UMCG, nadat Pieter-Bas en ik met Valérie kennis hebben gemaakt. Het doet hier niet echt ziekenhuizerig aan, het is in feite een kleine stad, van alle gemakken voorzien. Achter de deuren ook van alle ongemakken, maar daar wil ik nu maar even niet teveel over nadenken.

College
Daniel neemt ons via allerlei gangen, liften en trappen mee naar zijn kamer, een van de plekken waar hij zijn onderzoek uitvoert. Gelukkig weet hij de weg, want wij zijn ons gevoel voor richting onderweg ergens kwijt geraakt. Onder het genot van een kop koffie luisteren we naar een boeiend college van Daniel over wat het onderzoek naar de groeifactor IGF nou eigenlijk inhoudt. Hij doet zijn uiterste best om het zo simpel mogelijk, vergezeld van tekeningen, te vertellen en toetst voortdurend of dat ook een beetje lukt. We kunnen het alle drie aardig volgen, maar navertellen wat hij ons heeft uitgelegd is toch weer een heel ander verhaal. Heel kort en veel te simpel samengevat probeer ik het toch maar.

Oligodendrocyten en groeifactor IGF
Cellen met de naam oligodendrocyten staan centraal in het onderzoek. Deze cellen maken de beschermlaag om de zenuwuitlopers (myelineschede) en zijn dus zeer belangrijk. Bij mensen met MS worden deze cellen en de myelineschede beschadigd door lichaamseigen cellen. Dat kan er ook toe leiden dat oligodendrocyten dood gaan. Een gevolg is het ontstaan van littekenweefsel in de hersenen en verstoring of zelfs uitval van lichaamsfuncties, doordat de zenuwen de pulsen niet goed meer geleiden. Met de groeifactor IGF probeert Daniel de oligodendrocyten te ‘redden’, nadat ze zijn aangevallen en zijn beschadigd. Maar alle processen in cellen zijn zo complex en er zijn zoveel variabelen die op elkaar inwerken, dat er veel onderzoek nodig is om te ontdekken hoe deze processen werken en zo kunnen worden beïnvloed, dat de schade door MS kan worden hersteld. Dit onderzoek kan een belangrijke bijdrage leveren aan de oplossing van de immens ingewikkelde puzzel die MS is.

Rondleiding
Na deze ingewikkelde verhandeling is het tijd om op de rondleiding over te stappen! In een kamer waarin een aantal microscopen is opgesteld, kijken we naar cellen met hun uitlopers en kernen. Surrealistische plaatjes levert dat op, versterkt door het groene licht dat op het glasplaatje onder de lens schijnt. Dan laat Daniel ons de kweekruimte zien, waar uit de hersenen afkomstige oligodendrocyten op de bodem van een plastic bakje, met daar bovenop een laagje kalfsserum met voedingsstoffen om de cellen in leven te houden, worden onderzocht. Deze bakjes worden bewaard in een soort klimaatkasten waarin de temperatuur op een behaaglijke 37 graden wordt gehouden.

Lunch
De volgende ruimte die we bezoeken is een van de kantines die het UMCG rijk is, waar we getrakteerd worden op een heerlijke lunch. Tijdens de lunch spreken we ook een collega onderzoeker. Zij vertelt enthousiast over de spanning van het onderzoeken van een hypothese en de soms grote teleurstelling en frustratie als het toch niet zo blijkt uit te pakken als je had bedacht. Wij hebben diep respect voor het werk dat deze mensen verrichten. Wij gewone stervelingen hebben er geen idee van waar diverse onderzoekers zich allemaal over buigen. Je moet er misschien ook een beetje een ‘geek’ (zoals Daniel zelf zegt), een vakidioot, voor zijn.

Laboratorium
Versterkt door de heerlijke lunch vervolgen we in het laboratorium, dat herinneringen aan het scheikundelokaal van de middelbare school oproept. Dezelfde vreemd gevormde flesjes, roermagneetjes, glazen plaatjes en petrieschaaltjes. Als je scheikunde hebt gehad begrijp je wat ik bedoel… Hier in deze ruimte verzamelt Daniel wat spulletjes op een plastic dienblad dat zijn naam draagt. Hij haalt twee velletjes, waarop zich eiwitten bevinden die een bepaalde behandeling hebben ondergaan en controle eiwitten waar niets mee is gebeurd, uit twee bakjes water en legt ze op het dienblad.

Donkere kamer
Wij volgen Daniel en het dienblad naar een andere ruimte op weer een andere verdieping, de donkere kamer. Of liever, donker kamertje. We passen er met zijn vieren net in en dan houdt Daniel net genoeg werkruimte over. Hier maakt hij een soort fotonegatief van de twee velletjes die hij op zijn dienblad heeft meegenomen. Vandaar dus ook de donkere kamer. Licht uit, rood licht aan. Hier merken we aan hem dat hij lichtelijk opgewonden is over het resultaat dat hij op de afdruk ontwaart. Zo zijn we getuige van een glimp van de spanning van het vak waarover hij en zijn collega ons al vertelden. Dan is het jammer dat wij geen enkele betekenis kunnen geven aan de afdrukken, waarop zich enige streepjes, of zoals Daniel het noemt: bandjes, bevinden. Hopelijk kan hij zijn bevindingen later met iemand delen die wel snapt waar hij het over heeft!

Slot
Weer in zijn kamer aangekomen sluiten we ons bezoek halverwege de middag af. Het was een intensieve, maar zeer leuke en boeiende ontmoeting met de sympatieke, bescheiden dr. Daniel Chesik. Door ons bezoek hebben we een beter beeld gekregen van het onderzoek en de onderzoeker achter het onderzoek. We hebben het gevoel een goed doel te hebben gekozen om met onze fietstocht van 6000 km te ondersteunen. Hopelijk kunnen we dat idee en gevoel ook op zoveel mogelijk anderen overbrengen, zodat we daarvoor veel geld in kunnen zamelen!

Copyright © 2014 Droomdoener